'ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤ ਸਭਾ' ਨੇ ਚਲਾਈ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ 'ਚ ਚੋਣ ਸਿਆਸਤ ਦੀ ਪੋਲ ਖੋਲ ਮੁਹਿੰਮ

ਚੋਣਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਪਾਰ,                 ਲੜਨਾ ਪੈਣਾ ਬੰਨ ਕਤਾਰ।

''ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਨਕਲਾਬ ਹੈ''

16ਵੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ 'ਚ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਡੱਡੂ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ 'ਚ ਟਰੈਂ-ਟਰੈਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਖੁੱਡਾਂ 'ਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਮੁੱਚੀ ਸਰਕਾਰੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਗਾਇਕ, ਕਲਾਕਾਰ, ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ-ਸਾਮਰਾਜੀਆਂ ਦੇ ਟੁੱਕੜਬੋਚ ਦੇ ਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਸਾਬਕਾ ਕਾਮਰੇਡ ਵੀ ਵੋਟ ਦੇ 'ਪਵਿੱਤਰ ਹੱਕ' ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਦਿੰਦੇ ਨਜਰੀਂ ਆਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰੀਆਂ-ਵਿਗਿਆਪਨਾਂ 'ਤੇ ਪੈਸਾ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗੂੰ ਵਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਵੋਟਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਕ 'ਚ ਭੁਗਤਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਲੀਡਰ ਪਿੰਡਾਂ-ਕਸਬਿਆਂ-ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਚ ਅੱਡ-ਅੱਡ ਥਾਈਂ 'ਤੂਫਾਨੀ ਦੌਰੇ' ਕਰਦੇ ਵਿਖੇ। ਇਹਨਾਂ ਚੋਣ ਮਦਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 16ਵੀਂ ਵਾਰ ਮੂਰਖ ਬਨਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਟਿੱਲ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਰਪੱਖ ਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਾਖਾ ਵਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਸੇ ਦੀ ਕਵਾਇਦ 'ਚ ਇਹਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਰਪਖੀ ਰੰਗ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦੋ-ਚਾਰ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਚੋਣ ਜਾਬਤੇ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਨਪੁੰਸਕ ਨੋਟਿਸ ਵੀ ਭੇਜੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਫਰਜ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫਰਜ, ਨੂੰ ਬਖੂਬੀ ਨਿਭਾਇਆ। ਪਰ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ? - ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਪਿਛਲੇ 67 ਸਾਲਾਂ 'ਚ ਇਸ ਅਖੌਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨੂੰ ਖੂਬ ਮਾਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਤੋਹਫਿਆਂ(ਗਰੀਬੀ, ਬੇਰੁਜਗਾਰੀ, ਮਹਿੰਗਾਈ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਆਦਿ) ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਬਰ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਨੱਕ ਤੱਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੁਨਾਫੇ ਦੀ ਅੰਨੀ ਹਵਸ 'ਚ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦਾ ਨਕਾਬ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੀਰੋ-ਲੀਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸ ਲੋਟੂ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਮੁਨਾਫਾਖੋਰ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸੱਚਾ ਫਰਜ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ( ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵੀ ਇਹੋ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ)।

 ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਇਸ ਮੰਡੀ 'ਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਆਸੀ ਚੋਣ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਝੂਠ ਦੀਆਂ ਪੰਡਾਂ ਖੋਲ•ੀਆਂ। 'ਚੁਣਨ ਦੀ ਅਜਾਦੀ' ਦੇ ਹੋਕਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁਣਨ ਵਾਸਤੇ ਭਲਾਂ ਹੈ ਕੀ? ਚੋਰਾਂ, ਬਲਾਤਕਾਰੀਆਂ, ਲੋਟੂਆਂ ਦਾ ਟੋਲਾ। ਇਹਨਾਂ 'ਚੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਹੈ। ਥੋੜੇ-ਬਹੁਤੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਹੀ ਆਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਘੀ ਗੂਠਾ ਦੇਕੇ ਲੋਟੂਆਂ-ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਲਈ ਨੀਤੀਆਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ (ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ) ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੂਣ ਦਾ ਬਦਲਾ ਚੁਕਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫੰਡ ਵੀ ਤਾਂ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 1952 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ 62 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸੇ ਤੱਥ ਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਲ ਚੋਣਾਂ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਖਰਚਾ ਵੀ ਭਾਰਤੀ 'ਲੋਕਤੰਤਰੀ' ਦੇ 'ਧੰਨਤੰਤਰੀ' ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪੋਲ• ਖੋਲ•ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਇਸ ਲੋਟੂ ਸੰਗਰਾਮ 'ਤੇ 30000 ਕਰੋੜ ਦਾ ਖਰਚਾ ਆਵੇਗਾ।

ਐਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਹਾਕਮਾਂ ਦੇ ਇਹ ਕੌਲੀਚੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸਾਹਘਾਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹਰੇਕ ਅਗਾਂਹਵਧੂ-ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਣਾਈ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਇਹ ਫਰਜ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਧੋਖੇ ਦੀ ਪੋਲ• ਲੋਕ ਕਚਹਿਰੀ 'ਚ ਲਾਜਮੀ ਖੋਲ•ੇ। ਇਸੇ ਤਹਿਤ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਪੋਲ•-ਖੋਲ• ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਆਗਾਜ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੋਲ•-ਖੋਲ• ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ ਸੂਬੇ ਦੇ ਅੱਡ-ਅੱਡ ਪਿੰਡਾਂ-ਸ਼ਹਿਰਾਂ-ਕਸਬਿਆਂ 'ਚ ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਗੂੰਜਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਸਿਆਸੀ ਢਾਂਚੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਭਾਲਣਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਬਿਹਤਰੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਨਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਭੁਲੇਖਾ ਹੀ ਹੈ। ਚੋਣਾਂ ' ਚ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਜਿੱਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ, ਦੇਸ਼ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਤੀ ਅਬਾਦੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ। ਬਿਹਤਰੀ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਾਹ ਸਿਰਫ 'ਇਨਕਲਾਬ' ਹੀ ਹੈ ਭਾਵ ਮੌਜੂਦਾ ਗਲੇ-ਸੜੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮੁੱਢੋਂ-ਸੁੱਢੋਂ ਤਬਾਹ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਮਾਜ ਬਣਾਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੀ ਕਿਰਤ ਦੇ ਸੰਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ, ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ।

ਪੋਲ• ਖੋਲ• ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਲੱਗਦੇ ਤਕਰੀਬਨ 20 ਪਿੰਡਾਂ, ਚੰਡੀਗੜ, ਬਠਿੰਡਾ, ਮੋਗਾ, ਮੰਡੀ ਗੋਬਿੰਦਗੜ•, ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਟਿਆਲਾ, ਮੋਹਾਲੀ ਤੇ ਸੰਗਰੂਰ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ' ਤੇ ਚਲਾਈ ਗਈ। ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਨੌਭਾਸ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਛਲੇ 62 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਰੀ ਇਸ ਚੋਣ ਤਮਾਸ਼ੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਭੰਨਦੇ ਪਰਚੇ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵੰਡੇ ਗਏ। ਇਸ ਇਲਾਵਾ ਨੁੱਕੜ ਸਭਾਵਾਂ, ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕਾਂ ਤੇ ਪੋਸਟਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਜਰੀਏ ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੋਖਲੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ''ਲੋਕਤੰਤਰ'' ਨੇ ਪਿਛਲੇ 67 ਸਾਲਾਂ 'ਚ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦਾ ਸਤ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅੱਜ ਉਹ ਦੋ ਡੰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਥਾਜ ਹੈ। ਬੇਰੁਜਗਾਰੀ ਦਾ ਦੈਂਤ ਪਲ਼ਕੇ ਹੋਰ ਰਾਜੀ ਹੋ  ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਕਰੋੜਾਂ ਹੋਰ ਗਰੀਬ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰਫ ਕਿਰਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੱਧਵਰਗ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਤਬਕਾ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਮਾਰ ਹੇਠ ਆਇਆ ਕੁਰਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨੁੱਕੜ ਸਭਾਵਾਂ 'ਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸਿਰਫ ਸਰਕਾਰਾਂ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਲੱਗਾ। ਚੁਣਨ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਦੇ ਮਤਲਬ ਦੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ ਇਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲੋਟੂਆਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਟੋਲਾ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਕੌਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਮਹੂਰੀ ਹੱਕਾਂ ਨੂੰ ਖੋਹਣ ਲਈ ਤੇ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦਾ ਲੁੱਟ ਹੋਰ ਤਿੱਖੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆਵੇਗਾ। ਤੀਜੇ ਬਦਲ ਦਾ ਭਰਮ ਤੋੜਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸਲ 'ਚ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਬੇੜਾ ਬਹਿ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਕਾਲੀ ਭਾਜਪਾ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਲੋਕਦੋਖੀ ਚਿਹਰਾ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਕਾਫੀ ਰੋਹ ਵੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਤੀਜੇ ਬਦਲ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ  ਕੁਝ ਲੋਕ ਲੁਭਾਊ ਸ਼ੋਸ਼ੇ ਛੱਡ ਕੇ 'ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ' ਵਰਗੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਸ ਰੋਹ ਨੂੰ ਕੈਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 'ਬਦਲ' ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾਉਣ 'ਚ ਸਫਲ ਵੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਨੁੱਕੜ ਸਭਾਵਾਂ 'ਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ 'ਆਪ' ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਲੋਕਦੋਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਉਘਾੜਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸਲ 'ਚ 'ਆਪ' ਵੀ ਅਕਾਲੀ-ਭਾਜਪਾ-ਕਾਂਗਰਸ ਵਾਗੂੰ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਹੀ ਪੈਰੋਕਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਨਵ-ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਨੀਤੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਦਾ ਖੌਅ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਦੀ ਹਮੈਤੀ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪ ਦੇ ਆਗੂ ਅਰਵਿੰਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਸੀ.ਆਈ.ਆਈ 'ਚ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਰਾਜ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇਕੇ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਹੋਰ ਤੇਜ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਅੱਡ-ਅੱਡ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨੁੱਕੜ ਸਭਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਢਾਂਚੇ 'ਤੇ ਚੋਟ ਕਰਦੇ ਨਾਟਕ 'ਟੋਆ' ਤੇ 'ਹਵਾਈ ਗੋਲ਼ੇ' ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨੌਭਾਸ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੱਲੋ ਅਜ ਦੇ ਇਸ ਹਨੇਰੇ 'ਚ ਲਾਟ ਬਣ ਚੱਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਗੀਤ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪੋਲ• ਖੋਲ• ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤ ਸਭਾ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰਚਾ ਵੰਡਣ, ਪੋਸਟਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ। ਥਾਣੇ ਲਿਜਾਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਧ੍ਰੋਹ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਪੋਲ• ਖੋਲ• ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਇਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਨਕਲਾਬ ਹੈ- ਮੌਜੂਦਾ ਆਰਥਕ-ਸਿਆਸੀ-ਸਮਾਜਕ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਮੁੱਢੋਂ-ਸੁੱਢੋਂ ਤਬਦੀਲੀ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਰਾਹ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਦੇਸ਼ ਕਿਰਤੀਆਂ-ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਏਕਤਾ ਬਣਾਕੇ, ਜਥੇਬੰਦ ਹੋਕੇ, ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਲੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਵਾਲੇ ਅੱਧਢਹੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ, ਮਹਿੰਗਾਈ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਦਾ ਰਾਹ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਇਨਕਲਾਬ ਹੈ!!

ਨੌਭਾਸ ਵੱਲੋਂ 16ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਮੌਕੇ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਇੱਕ ਪਰਚਾ

16ਵੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ— ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਇੱਕ ਹੋਰ ਧੋਖਾ

(ਪੀ.ਡੀ.ਐਫ. ਫਾਈਲ ਇੱਥੋਂ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ)

ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ, ਮਹਿੰਗਾਈ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਗਰੀਬੀ ਦੇ
ਖਾਤਮੇ ਦਾ ਰਾਹ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਇਨਕਲਾਬ ਹੈ!!

ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕੋ,

16ਵੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ 543 ਲੋਕ ਸਭਾ ਸੀਟਾਂ 'ਤੇ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੋਂ 12 ਮਈ ਤੱਕ ਪੈਣ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਲਈ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਲੀਡਰ 'ਲਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੱਫੇ' ਲੈਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੜ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਆਏ ਹਨ। ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਚੋਣ ਬਜ਼ਾਰ ਪੂਰਾ ਗਰਮ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਗਿੱਦੜ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀਆਂ 'ਤੇ ਚਿੱਕੜ ਸੁੱਟਕੇ ਆਪਣਾ ਉੱਲੂ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੋਈ '84 ਦੇ ਸਿੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਉਠਾਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਸੇਕਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੋਈ 'ਇਮਾਨਦਾਰੀ' ਨਾਲ਼ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਪਖੰਡ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਕਾਲੀ-ਭਾਜਪਾ-ਕਾਂਗਰਸ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਅਖੌਤੀ ਤੀਜਾ ਮੋਰਚਾ ਸਾਰੇ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ 'ਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨੰਗੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸਿਆਸੀ ਚੋਣਬਾਜਾਂ ਦੇ ਲਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਸ ਰੋਸ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਕਈ ਨਵੇਂ ਸਿਆਸੀ ਵੋਟ-ਬਟੋਰੂ (ਜਿਵੇਂ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਦੀ 'ਆਪ') ਉਠਾਉਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤਰਾਂ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਲੁਭਾਉ ਸਕੀਮਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ 'ਚ ਜੋ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਹੈ-ਉਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਚੋਣ ਮੁੱਦੇ ਸਾਰੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਚੋਣ ਏਜੰਡੇ 'ਚੋਂ ਗਾਇਬ ਹਨ।

ਵਧਦੀ ਬੇਰੁਜਗਾਰੀ, ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਬਜਾਰੀਕਰਨ, ਨਿੱਤਦਿਨ ਅਸਮਾਨ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਸਾਫ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ, ਸਿਹਤ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਤੇ ਮੁਫਤ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਲਈ ਮੁੱਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਰਟੀ ਇਹਨਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਥੋੜਾ-ਬਹੁਤਾ ਪਖੰਡ ਕਰਦੀ ਵੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਠੋਸ ਹੱਲ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੁੱਦਾ ਕੁਰਸੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਧਨਾਢਾਂ-ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ ਚਾਕਰੀ ਕਰਨਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਦਲੇ ਨੋਟਾਂ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਬੋਟੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅੱਜ ਸਿਆਸਤ ਇੱਕ ਮੁਨਾਫਾਬਖਸ਼ ਧੰਦਾ ਵੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ-ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਕੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਸਾ ਕੁੱਟਣਾ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ।

ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਲੋਕਤੰਤਰ ਕਿਨਾਂ ਨਿੱਘਰ ਗਿਆ ਹੈ ਇਸਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਇਸ ਵਾਰ 30 ਹਜਾਰ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ ਖਰਚਾ ਆਵੇਗਾ। ਬਾਕੀ ਇਹਨਾਂ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲ਼ੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਤਲ, ਅਪਰਾਧੀ, ਬਲਾਤਕਾਰੀ, ਘਪਲੇਬਾਜ ਤੇ ਗੁੰਡੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੁਣਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਹੀ ਹਨ ਤੇ ਇਹੀ ਹੈ ਸਾਡੀ ਚੁਣਨ ਦੀ 'ਅਜ਼ਾਦੀ' ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ 'ਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚੁਣਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਹੈ।

ਅੱਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਲਈ, ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਟਿੱਲ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਜਾਇਜ਼ ਫਾਇਦਾ ਰੱਜ ਕੇ ਉਠਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਡੇਰੇ-ਸਾਧ-ਸੰਤ-ਮੌਲਵੀ-ਜੱਥੇਦਾਰ-ਪਾਦਰੀ ਵੋਟਾਂ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਮਿਣਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਾਤਾਂ-ਪਾਤਾਂ ਦੀ ਵੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਤਰੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਕੇ ਵੋਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਨੀਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਕਲਪਨਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਸ਼ਰਾਬ, ਅਫ਼ੀਮ, ਭੁੱਕੀ ਆਦਿ ਅਨੇਕਾਂ-ਅਨੇਕ ਨਸ਼ੇ ਖੁੱਲ ਕੇ ਵੰਡੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਲਈ ਗਾਇਕਾਂ, ਫਿਲਮੀ-ਹੀਰੋ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਨੂੰ ਚੋਣਾਂ ਲੜਾਉਣ ਦਾ ਹੱਥਕੰਡਾ ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਿਆਸਤ ਇੱਕ ਮੁਨਾਫਾਬਖਸ਼ ਧੰਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਬਟੋਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਝਿਜਕਦੇ।

ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਨਿਗਾਹ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ 'ਤੇ ਮਾਰੀਏ ਕਿ 67 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕੀਆਂ 15 ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਨੇ ਕੀ ਤਬਦੀਲੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਹਾਲਤ ਸੀਸ਼ੇ ਵਾਗ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਦਤਰ ਹਨ-ਦੇਸ਼ 'ਚ 18 ਕਰੋੜ ਲੋਕ ਝੁੱਗੀ-ਝੋਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। 18 ਕਰੋੜ ਹੀ ਫੁੱਟਪਾਥਾਂ 'ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ 9000 ਬੱਚੇ ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨ। 35 ਕਰੋੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਭੁੱਖੇ ਹੀ ਸੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਅੱਜ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹਨ ਤੇ ਡਿਗਰੀਆਂ ਲੇਕੇ ਦਰ-ਦਰ ਦੀ ਧੂੜ ਫੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ ਜਾਂ ਥੋੜੀਆਂ-ਥੋੜੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਫਰਮਾਂ 'ਚ ਧੱਕੇ ਖਾਣ ਲਈ ਸਰਾਪੇ ਹੋਏ ਹਨ-ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਅੱਜ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮਹੌਲ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ 'ਚ ਘਿਰੇ ਲੋਕ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਰ 50 ਸੈਕੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਵਰ੍ਹੇ 50 ਹਜ਼ਾਰ ਬੱਚੇ ਗਾਇਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਦੇਹ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਭੀਖ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵੇਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਹਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ! ਕੀ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਚੋਣਾਂ ਮਗਰੋਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਿਹਤਰੀ ਦੀ ਆਸ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦਸ ਖਰਬਪਤੀ ਹਰ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਉੱਪਰ ਦੇ 10 ਫੀਸਦੀ  ਅਮੀਰਾਂ ਕੋਲ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਕੁੱਲ ਸੰਪੱਤੀ ਦਾ 85 ਫੀਸਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਹੇਠਲੀ 60 ਫੀਸਦੀ ਗਰੀਬ ਅਬਾਦੀ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਫੀਸਦੀ! ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲੇ 3 ਫ਼ੀਸਦੀ ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨਿਚਲੇ 40 ਫੀਸਦੀ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਤੋਂ 60 ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੇ 6 ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 22 ਧਨਾਢਾਂ ਦੀ ਸੰਪੱਤੀ ਵਿੱਚ 500 ਗੁਣਾ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਗੂੜ-ਗਿਆਨੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧੰਨਤੰਤਰ ਹੈ-ਜਿੱਥੇ ਮੁਲਕ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਗੁਰਬਤ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਵਿਲਾਸੀ ਭਰਿਆ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ। 

ਹੁਣ ਫਿਰ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ 67 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀਤਾ ਕੀ ਜਾਵੇ? ਜਿਸ ਜਰੀਏ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ-ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਬੇਰੁਜਗਾਰੀ, ਮਹਿੰਗਾਈ, ਗਰੀਬੀ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਆਦਿ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤਾਂ ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਸਾਡਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਰਾਸਤਾ ਵਿਆਪਕ ਨੌਜਵਾਨਾਂ-ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੇ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਏਕੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਦਮ-ਖਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ-ਉਹ ਸਮਾਜ ਦੀ ਰੀੜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਲੋੜ ਹੈ ਅੱਜ ਜਥੇਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਦੱਬੀਆਂ-ਕੁਚਲੀਆਂ ਜਮਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ਼ ਲੈਕੇ ਇਸ ਰੋਗੀ ਢਾਂਚੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਢਣ ਦੀ। ਅੱਜ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਿ ਨਾ ਹੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕਾਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਦੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਸ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ-ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰਾਹ, ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਰਾਹ-ਇਸ ਆਰਥਕ-ਸਮਾਜੀ-ਸਿਆਸੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮੁੱਢੋਂ-ਸੁੱਢੋਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ। ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਅਖੌਤੀ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਦੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪੀ. ਪੀ. ਪੀ. ਦਾ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਰੂਰੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ-ਇਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਇਸੇ ਵੋਟ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸਥਾਪਤੀ ਦੀ ਕੁੱਤਾ-ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰਾਹ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਇਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਆਰਥਕ ਸਿਆਸੀ ਤੇ ਸਮਾਜਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੈੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਅਸੀਂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕਾਂ-ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ-ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਹਕੀਕਤ ਪਛਾਣੋ, ਆਸਾਰਾਮ ਦਾ ਕੱਚਾ ਚਿੱਠਾ ਖੁੱਲ਼ਿਆ (ਹੱਥ ਪਰਚਾ)

ਆਸਾਰਾਮ ਦਾ ਕੱਚਾ-ਚਿੱਠਾ ਖੁੱਲਿਆ ਆਸਾਰਾਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਾਰੇ ‘ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ’ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣੋ!!

ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕੋ,

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਇੱਕ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਨਾਬਾਲਗ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਦਾ ਜਿਣਸੀ ਸੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ਾ ਬਾਬਾ ਆਸਾਰਾਮ ਅੱਜ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਲੜਕੀ ਨੇ ਜੋਧਪੁਰ ਥਾਣੇ ‘ਚ ਐਫ.ਆਈ.ਆਰ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ। ਜੋਧਪੁਰ ਪੁਲੀਸ ਮੁਤਾਬਕ 12ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੀ ਇਸ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੂੰ ਆਸਾਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ‘ਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। 15 ਅਗਸਤ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਆਸਾਰਾਮ ਕੋਲ਼ ‘ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਸਾਏ’ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਇਕੱਲਿਆਂ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਲੜਕੀ ਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਸਾਰਾਮ ਨੇ ਨਾਬਾਲਗ ਲੜਕੀ ਨਾਲ਼ ਕੁਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਲੜਕੀ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ਼ ਵਾਪਰੀ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਜੱਗ-ਜਾਹਿਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਸਾਰਾਮ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ਼ ਕਰਵਾਈ। ਇਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਸਾਰਾਮ ਅੱਜ ਜੇਲ ਦੀ ਹਵਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 

ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਸਾਰਾਮ ਬਾਰੇ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਖੁਲਾਸੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਾਜ਼ਾ ਖਬਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੂਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਬਾਬਾ ਆਸਾਰਾਮ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਰਾਇਣ ਸਾਈਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਰੀਰਿਕ ਸੋਸ਼ਣ ਤੇ ਜ਼ਬਰੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ਼ ਰੱਖਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ‘ਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ਼ 1997-2006 ਤੱਕ ਖੁਦ ਆਸਾਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਨਾਲ਼ 2002-2005 ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਰਾਇਣ ਸਾਈਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੁਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ਼ ਦੱਸਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਸਾਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ‘ਚ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਥਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹੱਤਿਆਵਾਂ, ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਕਬਜਾਉਣ, ਬਾਗੀ ਚੇਲਿਆਂ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਿਕ ਸੋਸ਼ਣ ਦੇ ਕਈ ਮਾਮਲੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਸਾਰਾਮ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਹੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਹੈ- ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਐਸੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਘਟਨਾਵਾਂ-ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਪੀੜਿਤਾਂ ਜਾਂ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ‘ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ’ ਨੇ ਸਦਾ ਲਈ ਖਾਮੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਡਰਾ-ਧਮਕਾ ਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਆਸਾਰਾਮ ਬਾਰੇ ਹਰਰੋਜ਼ ਨਵੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਅਜੋਕਾ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਆਸਾਰਾਮ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਸੇਕਣ ‘ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬਾਕੀ ‘ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ’ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਜਾਲ਼-ਜੋ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਨਾਲ਼ ਗ੍ਰੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਗਾਇਬ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਡਾ ਮਕਸਦ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਆਸਾਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ‘ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ’ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਦਾ ਪਾਜ ਉਘੇੜਨਾ ਹੈ। ਅਖੌਤੀ ‘ਰੱਬ ਦੇ ਭੇਜੇ’ ਇਹ ਦੂਤ ਅੱਜ ਵਿਲਾਸਤਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਦਗੀ ‘ਚ ਰਹਿਣ ਤੇ ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ, ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਇਹ ਸਾਧੂ-ਸੰਤ ਖੁਦ ਇਹਨਾਂ ਵਰਜਣਾਵਾਂ ਦਾ ਭਰਪੂਰ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੇ ਪਰਦਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਦੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ-ਅਰਬਾਂ-ਖਰਬਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਘਿਨੌਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਜਾਨਣ ਲੱਗਿਆਂ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।

ਅਜੋਕੇ ਸਮਾਜ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਕ ਗੈਰਬਰਾਬਰੀ, ਗੈਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ, ਅਵਿਗਿਆਨਕਤਾ ਨਾਲ਼ ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ ਗ੍ਰੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਲੋਕ ਜਾਦੂ-ਟੂਣੇ, ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਰੱਬੀ ਤਾਕਤਾਂ ਆਦਿ ਤਰਾਂ-ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ‘ਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਮਾਤੀ ਸਮਾਜਾਂ ‘ਚ ਲੁਟੇਰੀਆਂ ਜਮਾਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਆਪਣੇ ਲੋਟੂ ਰਾਜ-ਭਾਗ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਰੂਪ ‘ਚ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਇਹ ‘ਧਰਮ ਗੁਰੂ’, ਤਾਂਤਰਿਕ, ਬਾਬੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਕਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਕੇ ਲੁਟੇਰੀਆਂ ਜਮਾਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੁੱਟ ‘ਚੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਵਸੂਲਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਅੱਜ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਸੱਤਾ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਢਾਂਚੇ ‘ਚ ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ-ਉਵੇਂ ਹੀ ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਧਰਮ ਦਾ ਸਨਅਤੀਕਰਨ ਬਖੂਬੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਵੀ ਅੱਜ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲ਼ਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਧੰਦਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸਾਧੂ-ਸੰਤ, ਪਾਦਰੀ, ਮੌਲਵੀ,ਬਾਬੇ ਅੱਜ ਖੁਦ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ-ਇਹ ਸਾਧੂ ਸੰਤ ਬਾਅਦ ‘ਚ ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ, ਦਲਾਲ, ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹਨ। ਮੁਨਾਫਾ ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਮਕਸਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ-ਇਸ ਲਈ ਭਾਂਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਕੋਈ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਾ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਪਵੇ-ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ ਤੇ ਧਰਮ-ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਕਾਲ਼ੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਇਸ ਸਭ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਤੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਅੱਜ ਅਥਾਹ ਮੁਨਾਫੇ ਵਾਲ਼ਾ ਧੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ‘ਚ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਨਵਾਂ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ- ਰੋਜ਼ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਖੁੰਭਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਗਦੇ ਹਨ।

ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੋਹ ਛੱਡਣ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲ਼ਿਆਂ ਇਹਨਾਂ ‘ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ’ ਦੀ ਖੁਦ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਆਸਾਰਾਮ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਬਾਬਾ ਰਾਮਦੇਵ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵੀਸ਼ੰਕਰ, ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ, ਮਾਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਨੰਦਾਦੇਵੀ, ਗੁਰਮੀਤ ਰਾਮ ਰਹੀਮ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਮਹੇਸ਼ ਯੋਗੀ, ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਇੱਕ ਸਲਾਨਾ ਕਰੋੜਾਂ-ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਕਦੇ ਹਨ। ਆਸਾਰਾਮ ਦੀ ਖੁਦ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤਕਰੀਬਨ 8000 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੈ। ਆਸਾਰਾਮ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਸਣੇ ਕੁੱਲ 450 ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ ਤੇ 17000 ਬਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੇਂਦਰ ਹਨ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ‘ਚ ਹਸਪਤਾਲ, ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ‘ਚ ਛਪਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਵੀ ਆਸਾਰਾਮ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਆਸਾਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਬਾ ਰਾਮਦੇਵ ਸਰਕਾਰੀ ਸੂਤਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ 1100 ਕਰੋੜ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸੂਤਰਾਂ (ਤਹਿਲਕਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਨੁਸਾਰ:) ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਜਾਇਦਾਦ 11000 ਕਰੋੜ ਦੀ ਹੈ। ਦਿਵਯਾ ਯੋਗ ਮੰਦਿਰ ਟਰੱਸਟ ਹੇਠ ਬਾਬਾ ਰਾਮਦੇਵ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਯੂਰਵੈਦਿਕ ਦਵਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ‘ਚ ਇੱਕ ਟਾਪੂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵੀਸ਼ੰਕਰ ਦੀ 151 ਦੇਸ਼ਾਂ ‘ਚ ਹਜਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈ। ਬਾਬਾ ਗੁਰਮੀਤ ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਦੀ ਇਕੱਲੇ ਸਿਰਸਾ ਵਿੱਚ ਹੀ 700 ਏਕੜ ਵਾਹੀਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ, ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਗੰਗਾਨਗਰ ਵਿੱਚ 175 ਬੈੱਡਾਂ ਵਾਲ਼ਾ ਨਿੱਜੀ ਹਸਪਤਾਲ ਤੇ ਕੁੱਲ 250 ਦੇ ਕਰੀਬ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਮਾਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਨੰਦਾਦੇਵੀ 1000 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਭਾਰਤ ਅੰਦਰਲੇ ਦਹਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ‘ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ’ ‘ਚੋਂ ਕੁਝ ਚੋਣਵੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਹਨ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੈਂਕੜੇ ਧਰਮ-ਗੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਕੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ‘ਮਾਇਆ’ ਵਟੋਰਨ ‘ਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਜੋਕੇ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ‘ਚ ਧੱਕਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੁਸ਼ਮਣ-ਅਜੋਕੇ ਮੁਨਾਫਾਖੋਰ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਢਾਂਚੇ, ਤੋਂ ਭਟਕਾਉਣ ‘ਚ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਹਦੇ ਸੇਵਾਫਲ ਵਜੋਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਥਾਪੜਦੇ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹਨਾਂ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਗੁਰੂਕੁਲਾਂ, ਕਾਲਜਾਂ ਨੂੰ ਗਰਾਂਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲ਼ੀ ਕਮਾਈ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਤੇ ਐਨ. ਜੀ. ਓ. ਵਗੈਰਾ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲ਼ੇ ਫੰਡਾਂ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਮੁਕਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਜਾਇਜ਼ ਕਬਜੇ ਦਵਾਉਣ ‘ਚ, ਅਪਰਾਧਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਵਾਉਣ ‘ਚ, ਬਾਬਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਰਫਾ-ਦਫਾ ਕਰਵਾਉਣ ‘ਚ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਮੋਟੇਰਾ ਨੇੜੇ ਆਸਾਰਾਮ ਨੇ 67000 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਨਜਾਇਜ ਕਬਜਾ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਹਿ ਕਾਰਨ ਉਸਦਾ ਵਾਲ਼ ਵੀ ਵਿੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਸਿਰਫ ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਇਹ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿ ‘ਤੇ ਪਲ਼ਦੇ ਹਨ, ਸਰਕਾਰ ਭਾਂਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਹੋਵੇ ਇਸ ਨਾਲ਼ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਕਰਨਾਟਕਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵੀਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਰਟ ਆਫ ਲਿਵਿੰਗ ਲਈ ਮਮੂਲੀ ਕੀਮਤ ‘ਤੇ 99 ਸਾਲਾਂ ਵਾਸਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਲੀਜ਼ ‘ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਓਡੀਸ਼ਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 200 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਆਰਟ ਆਫ ਲਿਵਿੰਗ ਵਾਸਤੇ ਗਰਾਂਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਤੋਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਤੇ ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਮਿਲਵਰਤਨ ਦੀ ਨੀਤੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਂਵੇਂ ਆਸਾਰਾਮ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਨਾਲ਼ ਕੁਝ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ‘ਸੱਚ’ ਦੇ ਹੱਕ ‘ਚ ਨਿੱਤਰੇ ਹਨ-ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਅਜਿਹਾ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਹੁਤੇ ਸਿਆਸੀ ਲੀਡਰ ਆਸਾਰਾਮ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਹਰ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ‘ਚ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਆਪਸੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜੀ ਤੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਸੀ ਵਿਰੋਧਤਾਈਆਂ ਕਰਕੇ ਆਖਰਕਾਰ ਆਸਾਰਾਮ ਨੂੰ ਜੇਲ ਜਾਣਾ ਪਿਆ। ਪਰ ਆਸਾਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੀਤੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ ਇਸਦੀ ਉਮੀਦ ਸਾਡੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਕਨੂੰਨ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੋਂ ਕਰਨਾ ਫਜ਼ੂਲ ਹੈ।

ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਪਿਛਾਖੜੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਮਜਬੂਤ ਵਾਹਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ਼-ਨਾਲ਼ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਨਾ ਵਿਰੋਧ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।  ਅਸਲ ‘ਚ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਇਹ ਬਾਬੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਤਬਕੇ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਢਾਹ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੋਟੂ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਧਰਮ ਗੁਰੂਆਂ, ਬਾਬਿਆਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ ਦੇ ਗੋਰਖਧੰਦੇ ਦਾ ਪਾਜ ਉਘਾੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ-ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਵਿਗਿਆਨਕਤਾ, ਗੈਰਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਦਲਦਲ ‘ਚ ਧੱਕਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹਨਾਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ, ਬਲਾਤਕਾਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਤਲ ਬਾਬਿਆਂ ਲਈ ਸਖਤ ਤੋਂ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 51-ਏ (ਐਚ) ਤਹਿਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੋਚ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸਦਾ ਵਾਅਦਾ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਸਤ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਪਸੀ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ-ਭਾਂਵੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਅਜੋਕੇ ਲੋਟੂ ਢਾਂਚੇ ‘ਚ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਣ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮੰਗਾਂ ਸਾਡੀ ਲੁੱਟ ਵਿਰੁੱਧ ਲੰਬੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਤਬਕੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਇਹਨਾਂ ਅਖੌਤੀ ‘ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ’ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਨਤਕ ਲਾਮਬੰਦੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। 

ਧਾਰਮਿਕ-ਸਿਆਸੀ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੋ!
ਅਪਰਾਧੀ-ਬਲਾਤਕਾਰੀ ਧਰਮਗੁਰੂਆਂ ਖਿਲਾਫ ਲਾਮਬੰਦ ਹੋਵੋ!